Selam! Yazarın da dediği gibi "Yazmasam delireceğim." eşiğindeyim. Siz nasılsınız? Bu yazının belirli bir konusu yok. Tıpkı karışık bir kaset ya da rastgele hazırlanmış bir çalma listesi gibi... Bir duygudan diğerine savrulacak. Bazen kelimeler yetmeyecek, bazen notalar. Mutlu anlar, hayal kırıklıkları, haksızlıklar ve insanlara olan inancın yavaş yavaş tükenişi... Derler ya; bütün eserler ya bir yükten kurtulmak ya da o yükü biriyle paylaşabilmek için ortaya çıkar. Belki bu yazı da onlardan...

Bir söz, bir müzik ya da bir kokuyla yıllar öncesinden bir anıyı hatırlayabilmek, insan beyninin ne kadar eşsiz olduğunun bir göstergesi değil mi? Beni her zaman büyülemiştir.

Hepimizin duygusal bir haritası var. Nasıl ki bilmediğimiz bir şehirde yön bulmak için navigasyon kullanıyorsak, içsel dünyamızda yön bulmak için de bu haritalara ihtiyacımız var.